Roch

AMportetkolor

16 sierpień 2013 Piątek- Rocha, Joachima

Południowa temperatura 23,50 C, słonecznie i prawie bezwietrznie

Dzisiejsze spotkanie w imieniny patrona Św. Rocha, odbywamy obok ocalałej kapliczki z jego rzeźbą, która  kiedyś wieńczyła ogrodzenie i bramę parku Hrabiny. Cała nasza trójka: Genia, Wania i Hidekuti a nawet towarzyszące nam psy są wsłuchani w opowiadanie Adama.

Wczoraj rano- kontynuuje Adam- w pryzmie gruzów pozostawionej przez pracowników obok remontowanego dworku znalazłem fragment gazety „Ilustracja Polska” nr 31 z 1 sierpnia 1902r.  Wtedy jeszcze nie miałem więcej niż pięćdziesiąt lat i treść artykułu, utkwiła mi w głowie jako bardzo ważne wydarzenie z mojej młodości.ANadachM1

Adam z kieszeni bluzy wyjmuje pomięty skrawek gazety- popatrzcie zostały tytuł i moja fotografia. Resztę artykułu mogę Wam podyktować z pamięci, a tak redaktor napisał:

Byli to przeważnie ludzie nie muzykalni, a jednak snadnie zrozumieli, ze muzyka i pieśń to jest czynnik potężny w życiu narodowem. Towarzystwo poczęło dzielnie się rozwijać w myśl tej idei założycieli: Cholowskiego, Jedliczka, Kratochwila i Wychowskiego i dziś w 25-leciu swej pracy pięknych zaiste doczekało się owoców. Uwieńczeniem tej pracy, pełnej mozołów, było wybudowanie własnego gmachu. Pierwszy prezes Towarzystwa, p. Bolesław Szamcit, pieścił od dawna myśl budowy własnego domu, kiedy jednak na wydziale              w r. 1887 z nią wystąpił, wyśmiano go po prostu. Znalazł się jednak drugi idealista, p. Józef Łapicki, inżynier kolejowy, który zuchwały pomysł  Szamcita podjął i z uporem człowieka, wierzącego w możliwość ukochanej idei, wspólnie z prezesem „Moniuszków” szczęśliwie do skutku przyprowadził. Inicjatorowie pomysłu śmiałego tak wierzyli głęboko w realność swego projektu, ze nie namyślając się długo, rozpoczęli akcję składkową na wielką skalę. Sami dali początek, złożywszy na książeczkę kasy oszczędnościowej po 20 centów. Książeczka nosiła napis: „Kazimierz Węgielny”. Z 40 centów powstał wkrótce setki złotych reńskich, po trzech latach zaś fundusz budowy wynosił domu już 4.800 złr. Od miasta dostano kawałeczek gruntu pod budowę i rozpisano konkurs na projekt gmachu. Pierwszą nagrodę zyskał projekt pod godłem ”Lirnik”, którego autorem był nieznany nikomu architekt, Witold Miłkowski. Jak się pokazało, był to nie kto inny, tylko Józef Łapicki. W r. 1891 stanął gmach gotowy. Pierwszym dyrektorem artystycznym Towarzystwa muzycznego był p. Michał Biernacki, znakomity artysta i kompozytor. Założono szkołę muzyczną, która zyskała sobie poważne w kraju stanowisko, uprawiano muzykę w sposób umiejętny. P. Biernacki po kilkunastu latach pobytu w Stanisławowie, zapragnął wystąpić na szersza arenę i w r. 1897 przeniósł się do Warszawy. Towarzystwo powierzyło posadę dyrektora artystycznego p. Henrykowi Zegarkowskiemu, który zorganizował wyborne w Towarzystwie chóry i prowadził szkołę w wytkniętym kierunku dalej. Po dwóch latach opuścił jednak Stanisławów, przenosząc się na posadę rządową w jednym z seminaryjów nauczycielskich. Obecnie Towarzystwo muzyczne imienia Moniuszki nie posiada kierownika artystycznego zawodowego. Szkołę prowadzą amatorzy i płatne siły nauczycielskie. Towarzystwo jednak nie zaniedbuje się w rozwoju, urządza wieczorki, koncerty i przedstawienia z powodzeniem i uprawia sztukę z zamiłowaniem wytwornego dyletanta.                                                                                                                               Gospodarka Wydziału, obecnie urzędującego, jest skrzętna i doprowadziła interesy Towarzystwa do pewnej równowagi. Gmach przedstawiający wartość 90.000 złr.,
obciążony jest długami hipotecznymi w kwocie 56.000 złr.                                         Usiłowania Wydziału obecnego zmierzają do
oczyszczenia zupełnego Towarzystwa z długów, co też powoli się dzieje. W
niedzielę 20 kwietnia br. święciło to nasze Towarzystwo ćwierćwiekowe gody. Po
mszy świętej dziękczynnej w farze odbył się w sali teatralnej „poranek
uroczysty”, w którym wzięły udział chóry Towarzystwa i orkiestra 24 p.p. Chór
pod batutą p. Müllera; amatora, zajmującego się gorliwie Towarzystwem,
odśpiewał kantatę Galla, orkiestra zaś wykonała prześlicznie uwerturę i
poloneza Moniuszki, poczem prezes Towarzystwa, p. Adam Nadachowski opowiedział
pokrótce dzieje ”Moniuszków”, wyrażając nadzieję, ze pieśń polska, przez nasze Towarzystwo pielęgnowana, będzie nas do pracy dla Ojczyzny, jej sławy i przyszłości
jasnej zagrzewała i krzepiła. Wieczorem odbyło się uroczyste przedstawienie, w
którego program weszły „Bajki” Moniuszki i „Verbum nobile” Moniuszki.
Przedstawienie poszło bardzo gładko. Grali i śpiewali amatorzy: pani Blautowa,
pp.Matoga, Golejewski i Sokulski oraz artysta opery lwowskiej, p. Ludwig. Miało
się zadowolenie artystyczne z przedstawienia znaczne, a to już wiele.  Miejmy
nadzieję, ze uroczystość onegdajsza będzie dla Towarzystwa im. Moniuszki podnietą
i zachętą do dalszej pracy na polu muzyki narodowej, a uznanie, jakie
publiczność inicjatorom jej złożyła – niech będzie skromną nagrodą za poniesione ich trudy i usiłowania.AdamNadachpMuzyk

Reklamy

Informacje o kronikarz100i

Zostałem "wkręcony" w pisanie publikacji, której nadałem tutuł "PODKARPACIE Dozorowania technicznego Sto lat". W tym miejscu odnotuję przygody trwające od 2008r. a związane z wyszukiwaniem zródeł jak się okazało istniejących w czasie przynajmnie trzech wieków na przełomie tysiącleci.Mam jako czytelnik sposób na rozpoczynanie czytania książek w takie kolejności:1. zapoznając się z tytułem, 2.przeglądając skrupulatnie bibliografię, 3.przeglądając spis treści, 4.czytając wybrane fragment 5.czasem czytam "strona po stronie". Powyższy sposób stanowi klucz przy tworzeniu tego blogu. Minęło kilka lat, liczba 100 znów aktualna...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Gawędy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Roch

  1. kopiący pisze:

    25 maja 1919 roku po 146 latach oraz 7 miesiącach bezhołowia Stanisławów odetchną wolnością, Rzeczpospolita przyjęła gród Stanisława Potockiego w swoje granice.

Odpowiedz na kopiący Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s