Obrót

Precz szrony i śnieżnice i ty, dziki mrozie;

I wy, wichry, burzliwe srogiej zimy gońce!…

Śród czystego błękitu w triumfalnym wozie

Z wiosną, kochanką swoją, zajaśniało słońce.

Skowronek, gorliwy

Towarzysz rolnika,

Wzlatuje nad niwy

I w niebiosach znika.

Szczęśliwy! komu ten śpiew lubej wiosny,

Na ojczystej zabrzmi roli!

O! niech go więzień nie słyszy żałosny,

W głuchych ciemnicach niewoli!

Szczęśliwy ten, szczęśliwy, szczęśliwy! na kogo,

Przy aniele żywiącym jego życia płomień,

Pierwsze tchnienie pogody z łąk powionie błogo

I pierwszego dnia wiosny złoty padnie promień!

Tymon Zaborowski

 

 

2017

Marzec 11 Sobota Benedykta Edwina Konstantego

W parku Hrabiny przy lekkim wietrze z kierunku północno-zachodniego, temperatura          w południe sięgnęła wartość 10 st C , przy ciśnieniu barometrycznym,994 ,hPa. Niebo zachmurzone, chwilami przebijają się promienie słoneczne, tak samo chwilami ciszę zakłócają dźwięki pilarki. Na spotkaniu dzisiejszym – Genia potwierdza- popatrzymy na stan naszego ciała i ciał otaczających. Przez okres sięgający pół wieku, nasze mózgi, gromadzą wrażenia, obrazy, wiadomości, przechowują wobec tego olbrzymie ilości informacji. Bodźce zewnętrzne otwierają dostęp do niektórych z nich. Jaki jest opór ?

U mnie-Wania odpowiada – na pierwszym planie lenistwo. Przypominam cytat z pewnej książki: Lenistwo jako czynnik hamujący rozwój dziecka.                                                             Wśród wad wychowanków przysparzających liczne trudności wysiłkom wychowawców,

Lenistwo zajmuje jedno z naczelnych miejsc. Wadę tę bowiem spotyka się u wychowanków nie tylko w pewnym okresie ich życia, jak n. p. krnąbrność, lecz przez cały czas ich młodości od wczesnego dzieciństwa do końca okresu dojrzewania, a niekiedy i dłużej, bo przez całe życie. Tem tłumaczy się może, dlaczego współczesna literatura psychologiczna stosunkowo tak mało miejsca poświęca lenistwu. Wszak najważniejszą jej zdobyczą jest odkrycie faktu, iż rozwój psychiczny dzieli się na szereg faz, znacznie różniących się od siebie. Cały więc wysiłek badawczy skoncentrowany jest obecnie na zbadaniu swoistych właściwości poszczeg6lnych faz, np. krnąbrności w okresie pokwitania, odkryciu własnego życia psychicznego, tworzeniu się ideałów i planów życiowych w wieku młodzieńczym itd. Lenistwo zaś jako zjawisko występujące w mniejszym, lub większym nasileniu w ciągu całego rozwoju, wymknęło się tak nastawionej uwadze badaczy. Stałość tego zjawiska nie umniejsza jego znaczenia, Lecz przeciwnie zwiększa je; nie można bowiem żywic nadziei, iż wraz z przejściem wychowanka do następnej fazy rozwojowej zniknie to .niepożądane zjawisko, podobnie jak znika np. krnąbrność wieku przekory. Właśnie takie ujemne objawy, których naturalny rozwój sam z czasem nie usuwa, szczególną opieką otoczyć musi wychowawca. Doniosłość lenistwa jako czynnika hamującego postęp dziecka w myśl starań wychowawcy, wynika nadto z faktu, że głównym celem wychowania – obok kształcenia charakteru – jest zdobycie przez wychowanka pewnej wiedzy lub pewnej umiejętności praktycznej. Uzyskanie zaś wiadomości lub pewnych sprawności fizycznych wymaga od wy- chowanka systematycznej pracy, przyczem praca ta jest zarazem jednym z najznakomitszych środków kształcenia charakterów. Wykonaniu tej pracy przeciwstawia się częściej lub rzadziej lenistwo. Obowiązek jego zwalczania ciąży

szczegó1nie na wychowawcy współczesnym… Gdy wychowanek zrozumie, że pracować warto dla pracy samej, że praca może być szczęściem człowieka, ze jest ona wyzwoleniem drzemiących w nim energii i :zdolności, iż czyni go aktywnym i twórczym iż jest najdoskonalszą formą, bytu społecznego i indywidualnego, że stanowi sens i wartość życia ludzkiego – lenistwo odczuje jako przeszkodę do szczęścia i wartości własnej osobowości, jako zaporę w swej społecznej działalności.

Mogę się z tym zgodzić- Hidekuti – ale popatrz na różnorodność tych teraz bezlistnych drzew, pnie wysmukłe, wręcz proste, inne wijące się jak węże wokół pnia, wysokie i niskie, pnie ścięte kiedyś i teraz…Czy drzewa są leniwe ?

Jeszcze chwila, kilka dni, te drzewa będą zielenią liści olbrzymie, w barwie jednakowe, wycięte niestety nie…

 

Informacje o kronikarz100i

Zostałem "wkręcony" w pisanie publikacji, której nadałem tutuł "PODKARPACIE Dozorowania technicznego Sto lat". W tym miejscu odnotuję przygody trwające od 2008r. a związane z wyszukiwaniem zródeł jak się okazało istniejących w czasie przynajmnie trzech wieków na przełomie tysiącleci.Mam jako czytelnik sposób na rozpoczynanie czytania książek w takie kolejności:1. zapoznając się z tytułem, 2.przeglądając skrupulatnie bibliografię, 3.przeglądając spis treści, 4.czytając wybrane fragment 5.czasem czytam "strona po stronie". Powyższy sposób stanowi klucz przy tworzeniu tego blogu. Minęło kilka lat, liczba 100 znów aktualna...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Gawędy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s